၁။ ျဖဳတ္ကနဲ ျဖဳတ္ကနဲ ဆိုၿပီး
သစ္ရြက္ေတြ ရင့္ေရာ္
သီးကင္းေလးေတြ ေသြ႔ေျခာက္ၿပီး
ေၾကြက်ေနလိုက္တာ၊
အခ်ိန္တုိင္းပဲ၊
၂။ ဟိုတစ္ခ်ိန္တုန္းကေတာ့ ၾကာပန္းေလးေတြ
ေနေလာင္ ညႈိးႏြမ္းတာကို ျမင္ၿပီး
မဟာပဒုမဇာတ္ေတာ္မွာ
မင္းသားငါးရာ ပေစၥကဗုဒၶါ ျဖစ္ခဲ့ဖူးတယ္၊
၃။ ဒီေန႔ ဦးႀကီးတေယာက္ဆုံးတယ္ တဲ့၊
ေခါင္းမူးတယ္ ဆုိၿပီး ထာ၀ရ အိပ္စက္သြားေလရဲ႕၊
အသက္(၈၅) ႏွစ္ေက်ာ္ အဘိုးအိုတစ္ေယာက္အတြက္
ရက္ေပါင္းမ်ားစြာ သီလေတြေစာင့္ခဲ့၊
အႀကိမ္ေပါင္းမ်ားစြာ ဒါနေတြျပဳခဲ့၊
ဘာ၀နာေတြ ပြားမ်ားခဲ့တာေတြက အတုယူစရာပါေပ။
၄။ ရင့္မွည့္ေနတဲ့ သစ္သီးတစ္လုံး ေၾကြက်သလို၊
သဘာ၀ကို မလြန္ဆန္နုိင္ပဲ
ေျမခခဲ့ရတာ ၀မ္းနည္းစရာ မျဖစ္ခဲ့ပါဘူး၊
ပန္းေတြ ေၾကြတာလဲ ခဏခဏ၊
သစ္ရြက္ေတြ ေျမခတာလဲ အႀကိမ္ႀကိမ္၊
ေတြ႔ေနေပမယ့္ တရားမျမင္နုိင္ခဲ့ဘူး၊
၅။ ေနာက္ဆုံးမွာေတာ့…
ကိုယ္မသိ၊ မျမင္ဖူးသူေတြလဲ ျဖဳတ္ကနဲ၊
မိတ္ေဆြေတြလဲ ျဖဳတ္ကနဲ၊
သူငယ္ခ်င္းေတြလဲ ျဖဳတ္ကနဲ၊
ေဆြမ်ိဳး မိဘေတြလဲ ျဖဳတ္ကနဲ နဲ႔
ေအာ္…
ငါသာ အကယ္၍
ျဖဳတ္ကနဲ…
ေၾကြလြင့္ခဲ့ရင္ ….
အရွင္သုနႏၵာလကၤာရ M.A ( ပန္းကမၻာ )
Date. 18.Jan. 2012
0 comments:
Post a Comment