ဗုဒၶ၀င္ အက်ဥ္းခ်ဳပ္ေဆာင္ပုဒ္မ်ား

မ, သိ, ၾက, လတ္၊ ေတြး, ဆ, အပ္၊ ေန႔ျမတ္ ခုႏွစ္ေထြ။

သန္, ဖြား, ေတာ, ပြင့္၊ စက္, စု, သင့္၊ ရွင္ပင္႔ သာကိေဆြ။

ရွင္းလင္းခ်က္

၁။ မ - ၾကာသပေတးေန႔တြင္

သန္ - ပဋိသေႏၶ ေနေတာ္မူပါသည္။

၂။ သိ - ေသာၾကာေန႔တြင္

ဖြား - ဖြားျမင္ေတာ္မူပါသည္။

၃။ ၾက - တနလၤာေန႔တြင္

ေတာ - ေတာထြက္ေတာ္မူပါသည္။

၄။ လတ္ - ဗုဒၶဟူးေန႔တြင္

ပြင့္ - ဘုရားပြင္႔ေတာ္မူပါသည္။

၅။ ေတြး - စေနေန႔တြင္

စက္ - ဓမၼစၾကာတရား ေဟာေတာ္မူပါသည္။

၆။ ဆ - အဂၤါေန႔တြင္

စု - စုတိ ပရိနိဗၺာန္ စံေတာ္မူပါသည္။

၇။ အပ္ - တနဂၤေႏြေန႔တြင္

သင့္ - ေတေဇာဓာတ္ (မီးသင့္) ေလာင္ေတာ္မူပါသည္။

ေက်းဇူးေတာ္ရွင္ လယ္တီဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး၏

ခုနစ္ေန႔ဘုရားရွိခုိး

သေႏၶယူေသာေန႔ ( မ - သန္ )

၁။ သုံးလူ႔ရွင္ပင္၊ ကၽြန္႔ထိပ္တင္၊ ေသာင္းခြင္စၾကၤာဝဠာ၊ နတ္ျဗဟၼာတုိ႔၊ ညီညာရုံးစု၊ ေတာင္းပန္မႈေၾကာင့္၊ ရတုနဂုိ၊ ရႊန္းရႊန္းစုိသည္၊ ဝါဆုိလျပည့္၊ ၾကြက္မင္းေန႔ဝယ္၊ ခ်မ္းေျမ့ၾကည္ျဖဴ၊ သေႏၶယူသည္ … နတ္လူၿငိမ္းဖုိ႔ ကိန္းပါကုိ၊၊
ဖြားျမင္ေတာ္မူေသာေန႔ ( သိ - ဖြား )

၂။ သေႏၶယူကာ၊ ဆယ္လၾကာေသာ္၊ မဟာသကၠရာဇ္၊ ေျခာက္ဆဲ့ရွစ္ၾကံဳ၊ ကဆုန္လျပည့္၊ ေသာၾကာေန႔ဝယ္၊ ခ်မ္းေျမ့စုံစီ၊ လုမၺဏီ၌၊ မဟီလိႈက္ဆူ၊ ဖြားေတာ္မူသည္ … နတ္လူ ေအာင္ၿမိဳ႕ လမ္းပါကုိ၊၊
ေတာထြက္ေတာ္မူေသာေန႔ (ၾက - ေတာ)

၃။ ဖြားျမင္ေျမာက္ေသာ္၊ ဆယ့္ေျခာက္ႏွစ္ရြယ္၊ ပ်ိဳႏုနယ္၌၊ သုံးသြယ္ေရႊနန္း၊ သိမ္းျမန္းၿပီးလစ္၊ ဆယ့္သုံးႏွစ္လ်ွင္၊ ဘုန္းသစ္လ်ွံလူ၊ စံေတာ္မူ၍၊ ရြယ္မူႏုၿဖိဳး၊ ႏွစ္ဆယ့္ကုိးဝယ္၊ ေလးမ်ိဳးနိမိတ္၊ နတ္ျပဟိတ္ေၾကာင့္၊ ေရႊစိတ္ျငင္ၿငိဳ၊ သံေဝပုိက၊ ဝါဆုိလျပည့္၊ က်ားမင္းေန႔ဝယ္၊ ခ်မ္းေျမ့ရဂုံ၊ ေတာရပ္လႈံသည္ … စုံၿမိဳင္ပင္ရိပ္ ခန္းမွာကုိ။
ဘုရားျဖစ္ေတာ္မူေသာေန႔ ( လတ္ - ပြင့္ )

၄။ ေတာရပ္ၿမိဳင္ေပၚ၊ ေျခာက္ႏွစ္ေပ်ာ္၍၊ ခါေတာ္တစ္ပုံ၊ ပြင့္ခ်ိန္ၾကံဳက၊ ကဆုန္လျပည့္၊ ဆင္မင္းေန႔ ဝယ္၊ ေျမ့ပရေမ၊ ပလႅင္ေဗြထက္၊ ေရႊေညာင္ေတာ္ႀကီး၊ ဗိမာန္ထီးႏွင့္၊ မၿငီးၾကည္ျဖဴ၊ ေနေတာ္မူလ်က္၊ ရန္ျမဴခပင္း၊ အမုိက္သင္းကုိ၊ အရွင္းပယ္ေဖ်ာက္၊ အလင္းေပါက္က၊ ထြန္းေတာက္ဘုန္းေတာ္၊ ေသာင္းလုံး ေက်ာ္သည္ … သုံးေဖၚလူတုိ႔ ျငမ္းပါကုိ၊၊
ဓမၼစၾကာေဟာေတာ္မူေသာေန႔ ( ေတြး - စက္ )

၅။ ဘုရားျဖစ္ခါ၊ မိဂဒါသုိ႔၊ စၾကာေရႊဘြား၊ ျဖန္႔ခ်ီသြား၍၊ ငါးပါးဝဂၢီ၊ စုံအညီႏွင့္၊ မဟီတစ္ေသာင္း၊ တုိက္အေပါင္းမွ၊ ခေညာင္းကပ္လာ၊ နတ္ျဗဟၼာအား၊ ဝါဆုိလျပည့္၊ စေနေန႔ဝယ္၊ ေၾကြ႕ေၾကြ႕လ်ွံတက္၊ ဓမၼစက္ကုိ၊ မိန့္ျမြက္ေထြျပား၊ ေဟာေဖာ္ၾကားသည္ … တရားနတ္စည္ ရြမ္းတယ္ကုိ၊၊
ပရိနိဗၺာန္စံေတာ္မူေသာေန႔ ( ဆ - စု  )

၆။ တရားနတ္စည္၊ ေဆာ္ရြမ္းလည္က၊ သုံးမည္ဘုံသိုက္၊ တစ္ေသာင္းတုိက္ဝယ္၊ ကၽြတ္ထုိက္သသူ၊ နတ္, လူ, ျဗဟၼာ၊ သတၱဝါကုိ၊ ေခမာေသာင္သုိ႔၊ ေဖာင္ကူးတုိ႔ျဖင့္၊ ေဆာင္ပုိ႔ၿပီးခါ၊ ဝါေလးဆယ့္ငါး၊ သက္ကားရွစ္ဆယ္၊ စုံျပည့္ၾကြယ္က၊ ရာေလးဆယ့္ရွစ္၊ သကၠရာဇ္ဝယ္၊ နယ္မလႅာတုိင္း၊ စံႏိႈင္းမယုတ္၊ ကုႆိႏၷာရုံ၊ အင္ၾကင္းစုံ၌၊ ကဆုန္လျပည့္၊ အဂၤါေန႔ဝယ္၊ ခ်မ္းေျမ႕နိဗၺဴ၊ စံေတာ္မူသည္ … ဝွန္းဆူေသာင္းလုံး ေက်ာ္တယ္ကုိ ၊၊
ေတေဇာဓာတ္ေလာင္ေတာ္မူေသာေန႔ (  အပ္ - သင္  ့)

၇။ နိဗၺဴစံၿပီ၊ ႐ႈမအီသား၊ သိဂႌေရႊေလွာ္၊ အေလာင္းေတာ္ကုိ၊ ထုိေရာ္ကဆုန္၊ လဆုတ္ၾကံဳ၍၊ ဂဠဳန္ေန႔ဝယ္၊ ခုိးေငြ႔မေႏွာ၊ ဓာတ္ေတေဇာလွ်င္၊ ရွင္ေစာဉာဏ္စက္၊ ဓိ႒ာန္ခ်က္ျဖင့္၊ လ်ွံတက္ေကာ္ေရာ္၊ မီးပူေဇာ္သည္ … ေမြေတာ္ရွစ္စိတ္ ၾကြင္းတယ္ကုိ၊၊

ဆုေတာင္း

ထုိခုနစ္ေန႔၊ သာခ်မ္းေျမ့ကုိ၊ ေဆြ႕ေဆြ႕ၾကည္ျဖဴ၊ အာရုံယူလ်က္၊ သုံးလူတုိ႔နတ္၊ ျမတ္ထက္ျမတ္သား၊ အထြဋ္ေခါင္ဖ်ား၊ ကုိယ္ေတာ္ဘုရားကုိ၊ သုံးပါးမွန္စြာ၊ ဝႏၵနာျဖင့္၊ သဒၶါၿဖိဳးၿဖိဳး၊ ကၽြန္ရွိခုိးသည္ … ေကာင္းက်ဳိးခပ္သိမ္း ႂကြယ္ေစေသာဝ္။

တန္ဖိုးထား တတ္ပါေစ

သမၺဳေဒၶ ဂါထာေတာ္ ကို လူတိုင္း ရေနေပမယ္႔ တန္ဖိုး ထားရေကာင္းမွန္း မသိႀကဘူး၊ လူ႔စိတ္ ဆိုတာကလဲ အခက္သားကလား၊ လူတိုင္း ရေနတဲ႔ ဂါထာေတြ တရားေတြ အဆုံးအမေတြ ဆိုရင္ အထင္မႀကီးခ်င္ႀကဘူး၊ သူမ်ား မရေသးတဲ႔ မသိေသးတဲ႔ ဂါထာ ဆုိရင္ လိုခ်င္ႀကတယ္၊ ၿပီးေတာ႔ ေၿပာလိုက္ေသး၊ ဒီဂါထာက ဘယ္လို စြမ္းတယ္၊ ဘယ္လို အစီအရင္ေတြနဲ႔ လုပ္ထားတာ၊ စသၿဖင္႔ စုံေနတာပဲ။ ဘာထူးသလဲ ႀကည္႔လိုက္ေတာ႔ ဂါထာ အစေတြမွာ ဥဳံ ေႀသာင္း စတဲ႔ အထက္ဂိုဏ္း ေအာက္ဂိုဏ္းေတြက သုံးေနက်စကားေတြ ပါေနတယ္၊ ဒါေႀကာင္႔ မသိေသးသူ ေတြကို သိေစခ်င္ပါတယ္၊

ဥဳံ ေတြ ေႀသာင္းေတြ ပါလာၿပီ ဆိုရင္ ဘုရားေဟာ စစ္စစ္ ဂါထာေတြ မဟုတ္ပါဘူး၊ မိမိ ေလ႔လာ လက္လွမ္းမွီသေလာက္ ပိဋကတ္သုံးပုံ ထဲမွာ ဥဳံ ေႀသာင္း ပါတဲ႔ ပါဠိ ဂါထာေတြ တေနရာမွာမွ မေတြ႔ဘူးေသးဘူး၊ ဒါေႀကာင္႔ လက္ကမ္း စာရြက္ေလးေတြ ကတ္ထူ စာရြက္ေလးေတြမွာ ေရးထားတဲ႔ ဘာသိဒၶိ ညာသိဒၶိ ေတြ ၿပီးေစနိုင္တယ္၊ ရြတ္ၿဖစ္ေအာင္ ရြတ္ပါ ဆုိၿပီးေတာ႔ စီးပြားၿဖစ္ ေရာင္းခ်ေနတာေတြ ၿမင္ရေတာ႔ အင္း ဒါလဲ သံကို သံဖ်က္ သံေခ်းတက္ ဆိုတာပဲေပါ႔ လို႔ေတြးမိၿပန္တယ္၊

တကယ္ေတာ႔ နည္းနည္း သိသူေတြက စီးပြားၿဖစ္ လုပ္စား ထုတ္ေရာင္းေနတာေတြကို တရားကို ေကာင္းေကာင္း မသိေသးသူေတြက အဟုတ္တကယ္ထင္ၿပီး ရြတ္ႀက ဖတ္ေနႀကတယ္၊ ေသခ်ာ စစ္လိုက္ရင္လဲ ပါဠိေတြက တလြဲေတြ ခ်ည္းပဲ၊ စိတ္မေကာင္းစရာၿမင္ကြင္းေတြပါ၊ ဘုရားရဲ႕ တရားေတာ္ေတြကို ကိုယ္ပိုင္ အယူအဆေတြနဲ႔ ေရာေႏွာပစ္လိုက္ႀကေတာ႔ သဲတရွပ္ရွပ္ နဲ႔ ၀က္သားကို စားေနရသလိုေပါ႔၊ စာေရးသူ လဲ ခဏတိုင္း ႀကဳံဖူးပါတယ္၊

အရွင္ဘုရား
ပစၥည္းဥစၥာ ေပါမ်ားခ်င္ပါတယ္၊ ဘယ္လို လုပ္၇မလဲ ---
ေရာဂါ ကင္းခ်င္ပါတယ္၊
အလြမ္းေတြ နဲ႔ မဆုံ မႀကဳံခ်င္ပါဘူး၊

အလြမ္းေတြ ေပ်ာက္ၿပီး ရက္တုိတို နဲ႔ ထိေရာက္တဲ႔ တရားထိုင္နည္းကို ေပးပါ တဲ႔၊
ထီေပါက္ေစနိုင္တဲ႔ ဂါထာ ရွိရင္ ေပးပါတဲ႔၊
ကားေရာင္းထြက္ေအာင္ ဆုိင္ကယ္ ေရာင္းထြက္ေအာင္ ယႀတာ ေခ်ေပးပါ တဲ႔၊
ေစ်းေရာင္း ေကာင္းေစမဲ႔ ဂါထာ ေပးပါ တဲ႔၊

မရွိပါဘူး ဆိုေတာ႔ ရွိေအာင္ ရွာေဖြေပးပါတဲ႔ ၊ ကဲ ဘယ္နွယ္႔လုပ္ ရမလဲ စဥ္းစားသာ ႀကည္႔ေပေတာ႔ ၊
တကယ္ေတာ႔ အရမ္းယုံ၊ မွန္းဆယုံနဲ႔ သူမ်ားထက္ ထူးဆန္းတာ ကို လုပ္ေနသူကိုမွ အထင္ႀကီးတတ္ႀကတာ လူ႔သဘာ၀လို ၿဖစ္ေနၿပီ၊ စာေရးသူတို႔ ဆရာသမား အဆက္ဆက္ ကေတာ႔ ဆုံးမစကား အၿမဲေၿပာႀကတယ္၊ အေနရိုးေစ အသိ ဆန္းေစ တဲ႔၊ ေနတာ ထုိင္တာ စားတာ ေသာက္တာ ၀တ္တာ စားတာ ရုိးရိုးသားသား သန္႔သန္႔ရွင္းရွင္း သပ္သပ္ရပ္ရပ္ ရွိပါေစ၊ အသိပညာ အတတ္ပညာ ဗဟုႆုတအေနနဲ႔ အားလုံး သိနုိင္ တတ္နိုင္ရင္ အေကာင္းဆုံး ပဲ တဲ႔၊ အခုေတာ႔ အေန လဲ မရိုးႀကေတာ႔သလို အသိလဲ ဆန္းေနႀကပါတယ္၊

ဒါေပမယ္႔ ဘာသာေရး အသိမွာေတာ႔ အားနည္းေနႀကေသးတယ္၊ ငယ္ငယ္ သာမေဏဘ၀ က ႀကဳံခဲ႔ဖူးတယ္၊ ေက်းဇူးရွင္ေတြပါပဲ၊ ကိုယ္႔ရဲ႕ ဆြမ္းခံအိမ္ က ဒါယကာမႀကီး တေယာက္က ဂိုဏ္းဆရာေတြကို သိပ္ယုံတယ္၊ အထက္ဂိုဏ္းဆရာေတြ ေအာက္ဂိုဏ္းဆရာေတြ အိမ္ကို လာရင္ လက္အုပ္ ခ်ီၿပီး တရုိတေသ ေပးတယ္၊ ရေသ႔ေတြ လဲ ကိုးကြယ္တာပဲ၊ ေနာက္ၿပီး မိမိ နဲ႔ အတူ တတန္းထဲ ထုိင္ၿပီး ပူေဇာ္ခံပါ တဲ႔၊ ဘာလို႔ ဒီေလာက္ လက္အုပ္ခ်ီေနတာလဲ ေမးေတာ႔ သူတို႔ကို ကလန္ကဆန္ လုပ္ရင္ သူတို႔က ပညာ နဲ႔ လုပ္မွာ တဲ႔၊ ကိုးကြယ္ရင္ စီးပြား တက္ေအာင္ လုပ္ေပးမယ္ ဆိုသတဲ႔၊

စာေရးသူက သတိေပး စကား ေၿပာလိုက္တယ္၊ ဒါယကာ မႀကီး-- ႀကည္ညိဳတာ လြဲေနတယ္၊ေသခ်ာ စဥ္းစားပါအုံး၊ လို႔၊ တခါ နွစ္ခါ သတိေပးလို႔ မရေတာ႔တာနဲ႔ ေနာက္က်ေတာ႔ အိမ္ကို ဆြမ္းခံမႀကြေတာ႔ဘူး၊ ဘုရားကလဲ အဲလို လူမ်ိဳးကို ဆက္လက္ မေပါင္းသင္႔ဘူး လို႔ ေဟာထားတာကိုး။

အထက္က ေဖာ္ၿပခဲ႔တဲ႔ အၿဖစ္အပ်က္က ထူးဆန္းတာကိုမွ ယုံႀကည္ ေနႀကဆဲ ဆုိတာ သက္ေသေပါ႔။ လူတိုင္း ရေနတဲ႔ နေမာ တႆ ဘုရားရွိခိုးတို႔၊ သရဏဂုံ သုံးပါးတို႔၊ ဒါေတြေလာက္ကို အထင္မႀကီးတတ္ေတာ႔ဘူး၊ မေတြ႔ဘူးတဲ႔ ခပ္ဆန္းဆန္း ဂါထာမ်ိဳးမွ အထင္ႀကီးၿပီး ရြတ္ခ်င္ႀကတယ္၊

အခုေတာ႔ ရုိးရွင္းၿပီး လူတိုင္းသိေနၿပီးသားဆိုေပမယ္႔ အဓိပၸါယ္ မသိလုိ႔ပါ ရွင္းၿပေပးပါ လို႔ ေမးၿမန္းေနႀက တာေႀကာင္႔ အနက္ အဓိပၸါယ္ ၿမန္မာၿပန္နွင္႔တကြ ေရးသားလိုက္ပါတယ္၊အက်ိဳးေက်းဇူးအေနနဲ႔  ပရေလာက မွ  အေမွာင္႔ပေယာဂ၊ စုန္း ကေ၀ သရဲ စတာေတြ လုံး၀ မေႏွာက္ယွက္နိုင္တာ ကိုယ္ေတြ႔ပါပဲ၊  အခ်ဳပ္အေနွာင္ ေတြ၊ သူတပါး စြပ္စြဲ ခံရတာေတြ ေပ်ာက္ေစနိုင္ၿပီး ကား ရထား ေလယဥ္ စီးသူေတြအေနနဲ႔  မသြားခင္ သြားဆဲ ရြတ္ပြားေနသင္႔ပါတယ္၊

အႏၱရာယ္ကင္း သမၺဳေဒၶ ဂါထာေတာ္ႀကီး

သမၺဳေဒၶ အ႒ဝီသဥၥ၊
ဒြါဒသဥၥ သဟႆေက၊
ပဥၥႆတ သဟႆာနိ၊
နမာမိ သိရသာမဟံ။
အပၸကာ ဝါဠဳကာ ဂဂၤါ၊
အနႏၱာ နိဗၺဳတာ ဇိနာ၊
ေတသံ ဓမၼဥၥ သံဃဥၥ၊
အာဒေရန နမာမဟံ။
နမကၠာရာ ႏုဘာေဝန၊
ဟိတြာ သေဗၺ ဥပဒၵေဝ၊
အေနက အႏၱရာယာပိ၊
ဝိနႆႏၱဳ အေသသေတာ။

အနက္အဓိပၸာယ္ ဂါထာ အနက္

အ႒ဝီသဥၥ ဒြါဒသဥၥ သဟႆေက ပဥၥႆတ သဟႆာနိ-- အေ၇အတြက္ ပမာဏ ငါးသိန္း တစ္ေသာင္း ႏွစ္ေထာင္ ႏွစ္က်ိပ္ရွစ္ဆူ ( ၅၁၂၀၂၈ ) အတိုင္းအရွည္ရွိကုန္ေသာ၊ သမၺဳေဒၶ စ အဆူဆူ ပြင္႔ေတာ္မူၿပီးေသာ ဘုရားရွင္တုိ႔အား၊ အဟံ - ဘုရားတပည္႔ေတာ္သည္၊ သိရသာ - ဦးေခါင္းအဂၤါ ၿမတ္ရတနာၿဖင္႔၊ နမာမိ- ရိုေသၿမတ္နိုး လက္စုံမိုး၍ ရွိခိုးပါ၏ အရွင္ဘုရား၊

ဂဂၤါ၊ - ဂဂၤါျမစ္ထဲ၌ ရွိကုန္ေသာ၊ ၀ါဠဳကာ - သဲပြင္႔တို႔သည္၊ အပၸကာ - နည္းေသး၏။
နိဗၺဳတာ - ပရိနိဗၺာန္ စံေတာ္မူၿပီး၍ ၿငိမ္းေအးေတာ္မူၿပီးကုန္ေသာ၊
ဇိနာ - ငါးမာန္ေအာင္ၿမင္ ဘုရားရွင္တုိ႔သည္၊ အနႏၱာ - ဤ၍ ဤမွ် ဂဏန္းခ်၍ ေရတြက္ၿခင္းငွါ မစြမ္းနိုင္ပါေပ၊

အဟံ - ဘုရားတပည္႔ေတာ္သည္
ေတသံ - ပရိနိဗၺာန္စံေတာ္မူၿပီးကုန္ေသာ ဘုရားရွင္တို႔၏ ၊
ဓမၼဥၥ - ႏွုတ္ၿမြက္ ေဟာေဖာ္ တရားေတာ္ကို၎၊
သံဃဥၥ - တပည္႔သား သံဃာေတာ္ျမတ္ကို၎၊
အာဒေရန - ႐ိုေသေလးၿမတ္ေသာအားၿဖင္႔၊
နမာမိ - ရွစ္ခိုးပူေဇာ္ပါ၏ ။

နမကၠာရာ ႏုဘာေဝန၊ - ဤသို႔ ရွစ္ခိုးပူေဇာ္ ဖူးေျမွာ္မာန္ေလ်ာ့ ကန္ေတာ့ရေသာ ကုသိုလ္ကံ ေစတနာတို႔ေၾကာင့္၊
သေဗၺ - ခပ္သိမ္းကုန္ေသာ၊
ဥပဒၵေဝ - ေဘးရန္ ဥပါဒ္ မွန္သမ်ွတုိ႔ကို၊
ဟိတြာ - ပယ္ျဖတ္၍၊

အေနက အႏၱရာယာပိ၊ - တစ္ပါးမက မ်ားစြာကုန္ေသာ အၿခားေသာ အႏၱရာယ္ အားလုံး တို႔သည္လည္း၊
အေသသေတာ - အၾကြင္းအႀကံမရွိေသာအားျဖင့္၊( အက်ိဳးမေပးနိုင္ေသာအားၿဖင္႔ )
ဝိနႆႏၱဳ - ေျပာက္ပ်က္ပါေစကုန္သတည္း။

ျမန္မာၿပန္--

အေ၇အတြက္ ငါးသိန္း တစ္ေသာင္း ႏွစ္ေထာင္ ႏွစ္က်ိပ္ရွစ္ဆူ ( ၅၁၂၀၂၈ ) ကုန္ေသာ ပြင္႔ေတာ္မူၿပီးသား ဘုရားရွင္တုိ႔အား ဘုရားတပည္႔ေတာ္ရဲ႕ - ဦးေခါင္း ရတနာၿဖင္႔ ရွိခိုးပါ၏ အရွင္ဘုရား၊
ဂဂၤါျမစ္ထဲမွာ ရွိေနတဲ႔ သဲေတြက နည္းပါးေနပါေသးတယ္၊
ပရိနိဗၺာန္ စံေတာ္မူၿပီးတဲ႔ ဘုရားရွင္ေတြကေတာ႔ ဤ၍ ဤမွ် ဂဏန္းခ်၍ ေရတြက္ၿခင္းငွါ မစြမ္းနိုင္ပါ။

ဘုရားတပည္႔ေတာ္သည္ ထုိဘုရားရွင္ေတြရဲ႕ တရားေတာ္ အရိယာသံဃာ သမၼဳတိ သံဃာေတာ္ေတြ
အားလည္း ႐ိုေသေလးၿမတ္စြာ ရွစ္ခိုးပါ၏ ။

ဤသို႔ ရွစ္ခိုးပူေဇာ္ ဖူးေျမွာ္မာန္ေလ်ာ့ ကန္ေတာ့ရေသာ ကုသိုလ္ကံ ေစတနာတို႔ေၾကာင့္၊ ေဘးရန္ ဥပါဒ္ အလုံးစုံကို ပယ္ျဖတ္ၿပီး သကာလ အၿခားေသာ အႏၱရာယ္ အားလုံးတို႔သည္လည္း၊အၾကြင္းအက်ံ မရွိေသာ
အားျဖင့္ ေပ်ာက္ပ်က္ လြင္႔ၿပယ္ ပါေစကုန္သတည္း။

စစ္မွန္ေသာ တရားေတာ္တို႔ကို တန္ဖုိးထား အသုံးခ်နိုင္ႀကပါေစ

ဘုရားေသာ္မွ မလြတ္ေသာ ၀ိပါတ္ေတာ္ ၁၂-ပါး

(၁) ပဌမ ၀ိပါတ္ေတာ္။

(ေမး) ဥရုေ၀ဠ၊ ေတာ၀ၿမိဳင္ခြင္၊
ေျခာက္ႏွစ္ပတ္လံုး က်င့္သံုးအရွင္၊
အားကုန္ခန္းလို႔။ ၫႈိးႏြမ္းရုပ္အင္၊
ပင္ပန္းေရး၊ ၀ဋ္ေၾကြး ဘယ္ေၾကာင့္တင္။

(ေျဖ) ကႆဘုရား၊ ထင္ရွားပြင့္ေသာ္၊
ေဇာတိပါလ၊ နာမအေက်ာ္၊
ပုဏၰားမာန္တက္၊ ႏႈတ္ျမြက္အာေဘာ္၊
၀စီျပင္း ေရွးရင္း ၀ိပါတ္ေတာ္။

(၂) ဒုတိယ၀ိပါတ္ေတာ္။

(ေမး) စိဥၥမာဏ၊ မိန္းမေစကြၽန္၊
ကိုယ္၀န္ရွိေသာ ဆိုေျပာအလြန္၊
လက္သယ္ထားလို႔ ဘုရားကိုၫႊန္၊
စြပ္စြဲခဲ့ အဘယ့္ ၀ိပါက္၀န္။

(ေျဖ) ေသာက္စားလြန္က်ဴး၊ ယစ္မူးေပ်ာ္ရႊင္၊
ေသေသာက္သမား၊ ျဖစ္ျငားယခင္၊
ရဟႏၲာျမတ္၊ ဆြမ္းရပ္သည္ျမင္၊
အက်င့္ယုတ္ ဖြင့္ထုတ္ စြပ္စြဲအင္။

(၃) တတိယ ၀ိပါက္ေတာ္။

(ေမး) တိတၳိ ေစခိုင္း၊ မိုက္ရိုင္း ဒုႆီ၊
ထင္ေရာင္ ထင္မွား၊ ၿပဳျငား သုႏၵရီ၊
လူရွင္အေပါင္း၊ ယံုေၾကာင္းေပြလီ၊
ရွင္ေတာ္ထြတ္၊ ဘယ္၀ဋ္ ေရွးကမွီ။

(ေျဖ) မုနာဠိဟု၊ မည္ရွိေလာင္းေတာ္၊
ေမာက္ၾကြား ေမွာက္မွား၊ ေသာက္စားအေပ်ာ္၊
ရွင္ပေစၥက ဗုဒၥျမင္ေသာ္၊
ဒုႆီဘဲ စြပ္စြဲ ၀ဋ္ေၾကြးေပၚ။

(၄) စတုတၳ ၀ိပါက္ေတာ္။

(ေမး) သုႏၵရီမိုက္၊ သတ္လိုက္ ေသရာ၊
တိတၳိအသင္း သတင္းလႊင့္ကာ၊
တပည့္မ်ားႏွင့္ ဘုရားကိုသာ၊
လူအမ်ား ယံုမွား ဘယ္တြက္တာ။

(ေျဖ) ေလာင္းေတာ္ရေသ့၊ ေပ်ာ္ေမြ႔စံရာ၊
ရေသ့တဦး စ်ာန္ျမဴးကြန္႔လာ
ျငဴစူစိတ္ေဇာ၊ မေနာဣသာ၊
က်င့္ယုတ္ႀကီး၊ ႏႈတ္သီး ခြၽန္သည့္တာ။

(၅) ပဥၥမ ၀ိပါက္ေတာ္။

(ေမး) ေ၀ဘာေတာင္ေစာင္း ေက်ာက္ေမာင္းဆင္ကာ၊
ေဒ၀ဒတ္ယုတ္ ခလုပ္အသာ၊
သူျဖဳတ္ခ်လို႔ ဗုဒၶေျခမွာ၊
ေက်ာက္လႊာၿငိ ဒဏ္ထိ ဘယ္၀ဋ္ပါ။

(ေျဖ) သူၾကြယ္မ်ိဳးဇာတ္ ျဖစ္လတ္တံုေခ်၊
ညီကို လွည့္စား ေခၚသြားသေလ၊
ေက်ာက္ႏွင့္ဖိညႇပ္၊ ထုသတ္ႀကိတ္ေခ်၊
ေက်ာက္၀ိပါတ္၊ အဆက္ပါခဲ့ေပ။

(၆) ဆ႒မ ၀ိပါက္ေတာ္။

(ေမး) ေက်ာက္လႊာထိပါး ျမတ္ဖ်ားထြတ္တင္၊
တည္ေန၀ပ္ကိန္း ေသြးစိမ္းအရွင္၊
ေျခမေတာ္ထဲ ကိုက္ခဲနာက်င္၊
၀ိပါက္ရင္း အလင္း ျပေစခ်င္။

(ေျဖ) သူငယ္ျဖစ္ခိုက္ လမ္း၌ေပ်ာ္ရႊင္၊
ရွင္ပေစၥက ေ၀းမွအျမင္၊
ခဲႏွင့္ပစ္လိုက္ ထိခိုက္ေျခတြင္၊
ေသြးယိုဆင္း၊ ေရွးရင္း ၀ိပါက္ပင္။

(၇) သတၱမ ၀ိပါက္ေတာ္။

(ေမး) ဆြမ္းခံၾကြျမန္း ထိပ္ပန္းဘုန္းၾကြယ္၊
မုန္က်ဆင္ႀကီး ခရီးအလယ္၊
ေဒ၀ဒတ္မိုက္၊ လႊတ္လိုက္ျပန္တယ္၊
ရင္ဆိုင္ေတြ႔၊ ဆင္ေ၀ွ႔ ဘယ္၀ဋ္ႏြယ္။

(ေျဖ)ဆင္ထိန္းဆင္ေက်ာင္း အေလာင္းျဖစ္တံု၊
ရွင္ပေစၥက လမ္းမအဆံု၊
ေဒါသထားလို႔၊ ျပစ္မွားသုန္မႈန္၊
ဆင္ႏွင့္တိုက္၊ ၀ဋ္လိုက္ ေစဘို႔ႀကံဳ။

(၈) အ႒မ ၀ိပါက္ေတာ္။

(ေမး) ေက်ာက္လႊာခတ္လို႔၊ ေသြးဓာတ္ဆူပူ၊
ေျခမေတာ္ဦး ထြတ္ဖူးတဆူ၊
ေသြးၫိုကိန္းလို႔ က်ိန္း၀ပ္ေတာ္မူ၊
ဇီ၀က၊ ခြဲရ ဘယ္၀ဋ္ဟူ။

(ေျဖ) ပေဒသရာဇ္၊ မင္းျဖစ္စဥ္၀ယ္၊
မူးယစ္ေသာက္စား၊ ေဖာက္ျပားမဖြယ္၊
လူရွင္လတ္လတ္ ထိုးသတ္ ျပန္တယ္၊
ဓား၀ိပါက္၊ အဆက္ သူကႏြယ္။

(၉) န၀မ ၀ိပါက္ေတာ္။

(ေမး) သံုးလူထြတ္ဖူး၊ ၿမိဳက္မွဴးေသွ်ာင္ေက
ရံဖန္ခါလဲ ေခါင္းခဲပေလ၊
ေ၀ဒနာ၀ဋ္ မလြတ္တံုေခ်၊
ဘယ္၀ိပါက္၊ အဆက္ ပါခဲ့ေပ။

(ေျဖ) ေရွးခါကပ္ေဟာင္း မေကာင္းကံေဆာ္၊
တံငါမ်ိဳးဇာတ္၊ ျဖစ္လတ္ေလေသာ္၊
ငါးတို႔ဦးေခါင္း ထုေထာင္းျမင္ေသာ္၊
၀မ္းေျမာက္မိ၊ လိုက္ဘိ ၀ိပါက္ေတာ္။

(၁၀) ဒသမ ၀ိပါက္ေတာ္။

(ေမး) ၀ါေတာ္ကပ္ေတာ့ မာရ္နတ္ႏႈိးေဆာ္၊
ေ၀ရဥၨာတိုင္း သမိုင္းအေက်ာ္၊
မုေယာဆြမ္းမို႔ ၾကမ္းၾကမ္း ေထာ္ေထာ္၊
ဘုဥ္းေပးရ၊ ေရွးက ဘယ္၀ဋ္ေနာ္။

(ေျဖ) မထင္မရွား၊ မ်ိဳးသားျဖစ္တံု၊
ရဟန္းေတာ္မ်ား ဆြမ္းစားခိုက္ႀကံဳ၊
ဆြမ္းၾကမ္းစားဟု၊ ျပစ္မွားဆိုပံု၊
၀စီထြက္၊ ၀ိပါက္ ေတာ္တဲ့ ယံု။

(၁၁) ဧကာဒသမ ၀ိပါက္ေတာ္။

(ေမး)အထြတ္ဆံုးဟု သံုးလူ႔မ်က္မွန္၊
ခါးေတာ္ကိုက္ခဲ အသဲအသန္၊
ေ၀ဒနာမ်ား၊ ခံစားရံဖန္၊
ဘယ္အေၾကာင္း၊ ကံေဟာင္းထုတ္လို႔ျပန္။

(ေျဖ) လက္ေ၀ွ႔သတ္ေကာင္း အေလာင္း ျဖစ္ေသာ္၊
ၿပိဳင္ပြဲဆိုင္ပြဲ ႏိုင္ၿမဲ အေက်ာ္၊
ႏိုင္လွ်င္ ခါး႐ိုး ႐ိုက္ခ်ိဳးေျမေပၚ၊
အသတ္ေကာင္း၊ ဇာတ္ေဟာင္း၀ိပါက္ေတာ္။

(၁၂) ဒြါဒသမ ၀ိပါက္ေတာ္။

(ေမး)ဆဒၵန္ဆယ္စီး အားႀကီးလ်င္ျမန္
၀မ္းေတာ္သြန္ျငား ေရႊအားမသန္၊
ေခြယိုင္ႏြဲ႔လို႔ ျမန္းခဲ့နိဗၺာန္၊
ေျဖေစေၾကာင္း၊ ကံေဟာင္း သိဘို႔ရန္။

(ေျဖ) ေရာဂါကုစား၊သမားဥာဏ္က်ယ္၊
ရွင္သူေဌးသား ေဆး၀ါးကုတယ္၊
ေဆးဖိုး မေပးလို႔ ဟိုေရွးဘုန္းၾကြယ္၊
၀မ္းလားေဆး တိုက္ေကြၽး ၀ဋ္ေဟာင္းလယ္။

သတိေပး ဥေယ်ာဇဥ္

၀ိပါက္ေရာက္ေရး ေၾကာက္ေသြးတုန္ဘြယ္၊
ဘုရားေသာ္လဲ ေရွာင္လႊဲမလြယ္၊
ေတြ႔ႀကံဳၿမဲမို႔ တ၀ဲ လယ္လယ္၊
မလြတ္ေသး၊ ၀ဋ္ေၾကြး ခက္လွတယ္။

ၾကင္နာေထာက္ထား သနားေျမႇာ္ေခၚ၊
ကုသိုလ္ပြားမႈ၊ အားၿပဳႀကေနာ္၊
ႏွိပ္စက္ညႇဥ္းပန္း သရမ္းပ်က္ေခ်ာ္၊
ေရွာင္ၾကဥ္ေရး၊ ၀ဋ္ေၾကြး စင္ဘို႔ေျမႇာ္။

အပါဒါန္ ။ပါ။ ပ-အုပ္။၃၄၆။

ယဥ္ေက်းလိမၼာ ဆုံးမစာ သံေပါက္ကဗ်ာမ်ား

၁။ အနႏၱငါး၊ ဦးထိပ္ထား၊ ညြတ္တြားပါကြဲ႔ မေမ႔နဲ႔။
၂။ ဆရာ မိဘ ဆိုဆုံးမ၊ လိုက္နာႀကကြဲ႔ မေမ႔နဲ႔၊
၃။ မိဦး ဖဦး၊ ဆရာဦး၊ ခူး၍ေနာ္ကြဲ႔ မစားနဲ႔။
၄။ ကိုယ္႔ထက္ႀကီးသူ၊ ေၿပာဆိုမူ၊ နင္ ငါဟူ၍ မေၿပာနဲ႔။
၅။ သူမ်ားကိုသာ၊ ရန္မရွာ၊ မခံခ်င္တာ မေၿပာနဲ႔။

၆။ ယဥ္ေက်းေအာင္သြား၊ ယဥ္ေအာင္စား၊ စကားေၿပာလည္း ယဥ္ေစကြဲ႔၊
၇။ ပရမ္းပတာ၊ သူ႔ထက္ငါ၊ လုယက္ကာကြဲ႔ မစားနဲ႔၊( မသြားနဲ႔၊ မေၿပာနဲ႔၊ မရပ္နဲ႔၊ မထိုင္နဲ႔၊ မအိပ္နဲ႔၊ )
၈။ ထမင္းစားရာ၊ အစားစာ၊ မ်ားစြာစကား မေၿပာနဲ႔၊
၉။ ၿငိမ္သက္သားနား၊ သတိထား၊ ေကာင္းေကာင္းစားကြဲ႔ ဖိတ္ေစနဲ႔။
၁၀။ စားၿပီးေသာခါ၊ စင္ႀကယ္စြာ၊ ေဆးေႀကာပါကြဲ႔၊ ေကာင္းေကာင္းတဲ႔။

၁၁။ လက္ကိုလ်က္ကာ၊ မစားရာ၊ ေရွာင္ရွားပါကြဲ႔၊ ေကာင္းေကာင္းတဲ႔။
၁၂။ ႏွုတ္ခမ္း ပါး နား၊ လ်က္ကာစား၊ ေရွာင္ရွားပါကြဲ႔ ေကာင္းေကာင္းတဲ႔။
၁၃။ လ်ာကို ထုတ္ကာ၊ မစားရာ၊ ေရွာင္ရွားပါကြဲ႔ ေကာင္းေကာင္းတဲ႔၊
၁၄။ ဟင္းေရေသာက္ၿပန္ ၊ ရွဴးရွဴးသံ၊ ဧကန္မၿပဳနဲ႔။
၁၅။ ထမင္း ဟင္းေပလ်က္၊ ေသာက္ေရခြက္၊ လက္နဲ႔မကိုင္န႔ဲ၊

၁၆။ အိမ္ေပၚ ေက်ာင္းေပၚ၊ ဇရပ္ေပၚ၊ သြားေသာ္ ေၿခနင္း မၿပင္းနဲ႔။
၁၇။ ရဟန္း သံဃာ၊ ေရွ႔ေမွာက္မွာ၊ ရိုေသစြာတဲ႔ သြားပါကြဲ႔။
၁၈။ လူႀကီးသူမ၊ ေရွ႔သို႔က်၊ ကုန္းကြ၍တဲ႔ သြားပါကြဲ႔။
၁၉။ ဒူးေထာင္ ေပါင္ကား၊ ဆရာနား( မိဘနား) အားလ်ားေမွာက္၍ မေနနဲ႔။
၂၀။ ေသာက္ေရ သုံးေရ၊ မရွိေခ်၊ ေရကို ခပ္ကြဲ႔ မပ်င္းနဲ႔၊

၂၁။ အိပ္ယာေနရာ၊ အိပ္ၿပီးခါ၊ သိမ္းႀကပါကြဲ႔ ေကာင္းေကာင္းတဲ႔၊
၂၂။ ေက်ာင္းတြင္း အိမ္တြင္း၊ ရွုပ္ေနလ်င္း၊ သန္႔ရွင္းေအာင္တဲ႔ ၿပဳပါကြဲ႔၊
၂၃။ မိန္းကေလးမွာ၊ အရာရာ၊ ၿပာတီး ၿပာတာ မရွဳပ္နဲ႔။
၂၄။ မိန္းမ မင္း ဆင္၊ ၇ဟန္းပင္၊ ဣေၿႏၵရွင္ကြဲ႔၊ ေလးဦးတဲ႔။
၂၅။ မိန္းမ ဣေၿႏၵ၊ သိရ္သေရ၊ စိန္ကုေဋတန္သကြဲ႔၊ မွတ္ေလတဲ႔။

၂၆။ ေက်ာင္းပစၥည္းကို ၊ မယူလို၊ ေၿမြဆိပ္လိုတဲ႔ ေႀကာက္ပါကြဲ႔။
၂၇။ ေ၀ယ်ာ၀စၥာ၊ ေက်ာင္းအိ္မ္မွာ၊ ေလ်ာ္စြာလုပ္ကြဲ႔။ မခိုနဲ႔။
၂၈။ အမ်ားပိုင္ကို၊ ကိုယ္႔ဟာလို၊ ရိုေသႀကကြဲ႔၊ ေကာင္းေကာင္းတဲ႔။
၂၉။ ေ၀ယ်ာ၀စၥာ၊ ေက်ာင္းအိမ္မွာ၊ ေလ်ာ္စြာလုပ္ကြဲ႔၊ မခုိနဲ႔။
၃၀။ ဧည္႔သည္ အာဂႏၱဳ၊ ေရာက္လာမွဳ႕၊ ဆူညံ၍လည္း ၊ မေနနဲ႔။

၃၁။ လူရွဳပ္ လူေပြ၊ လူယုတ္ေတြ၊ ေရွာင္ေလရွားကြဲ႔ ေ၀းေ၀းတဲ႔။
၃၂။ ဘိန္း အရက္ကို ၊ မရွဴလို၊ မစင္လိုတဲ႔ ရြံပါကြဲ႕။
၃၃။ ကုန္းေခ်ာ ႀကမ္းႀကဳတ္၊ အက်င္႔ယုတ္၊ မဟုတ္စကား မေၿပာနဲ႔။
၃၄။ ဘုရား ပုထိုး၊ ဦးညြတ္က်ိဳး၊ ရွိခိုးအိပ္ကြဲ႔ မေမ႔နဲ႔။
၃၅။ မိခင္ ဖခင္၊ ဆရာရွင္၊ ေန႔စဥ္ ရွိခိုးကြဲ႔။
၃၆။ သူက ၿပဳဖူး၊ သူ႔ေက်းဇူး၊ အထူးမေမ႔နဲ႔ ၊ ၿပန္ဆပ္ကြဲ႔၊
၃၇။ ေကာင္းၿမတ္အက်င္႔ ထိုသူက်င္႔ မလင္႔ တိုးတက္မည္။

ဗ်ာဒိတ္ရၿပီး ဘုရားေလာင္းတုိ႔ မၿဖစ္ရာ႒ာန ၁၈ မ်ိဳး

ဗ်ာဒိတ္ရၿပီးေသာ ဘုရားအေလာင္းတို႔ မၿဖစ္ရာ႒ာန ၁၈ ပါးရွိပါသည္။ ယင္းကို အ႒ာရသ အဘဗၺ႒ာန ဟု က်မ္းဂန္တို႔၌ သုံးႏွဳံးထားသည္။ ထိုအခ်က္တို႔ကိုု သုတၱနိပါတအ႒ကထာ ပထမအုပ္ ခဂၢ၀ိသာဏသုတ္ အ႒ကထာ ႏွာ ၄၅ တြင္ ဖြင္႔ၿပထားသည္ကို ေတြ႕ရသည္။

၁။ ကန္း = ေမြးကတည္းက မ်က္စိကန္းသူ မၿဖစ္၊
၂။ ပင္း = နားပင္း ဆြံ႔အသူ မၿဖစ္၊
၃။ ရိ = အရိမယို ( သြားေရ တၿမားၿမားမၿဖစ္တတ္)
၄။ ဆြ႔ံ = ဆြံ႕အ စကားမေၿပာတတ္သူ မၿဖစ္၊
၅။ ရူး = အရူးမၿဖစ္၊
၆။ ရိုင္း = လူရိုင္း မၿဖစ္၊

၇။ ကြ်န္ = ကြ်န္မ်ိဳးတြင္ မၿဖစ္တတ္။
၈။ ဒိ႒္ = နိယတ မိစၦာဒိ႒ိ မၿဖစ္၊
၉။ ပန္ ( ပဥ္ ) ပဥၥာနႏၱရိယ ကံ မလြန္က်ဴး၊
၁၀။ သတ္ = အသညသတ္ ၿဗဟၼာမၿဖစ္၊
၁၁။ ငုံး = ငုံးေအာက္ငယ္ေသာ တိရိစၦာန္မၿဖစ္( ဆင္ထက္လည္း မႀကီး)
၁၂။ ႏူ = ႏူနာ ေရာဂါမၿဖစ္၊

၁၃။စက္ =စႀက၀ဠာတစ္ပါးသို႔ ေၿပာင္း၍ မၿဖစ္၊
၁၄။သုဒ္ = သုဒၵါ၀ါသၿဗဟၼာ႔ဘုံ၌ မၿဖစ္၊
၁၅။ ပါယ္ =အပါယ္ ငရဲ၌မက် ( အ၀ီစိ ႏွင္႔ ေလာကႏၱရိတ္ငရဲ၌ မၿဖစ္၊
၁၆။ မာရ္ = မာရ္နတ္ မၿဖစ္၊
၁၇။ ၿပိတ္ = ၿပိတၱာမ်ိဳး၌ မၿဖစ္၊( ၿပိတၱာတြင္ ခုပၸိပါသ၊ နိဇၥ်ာမတဏိွက မၿဖစ္၊ အသုရာတြင္ ကာလကဥၥိက မၿဖစ္)
၁၈။ ၿပန္ = လိင္ၿပန္ရိုး မရွိ( ေယာကၤ်ားဘ၀ အၿမဲၿဖစ္ရ၏ )

လကၤာေဆာင္ပုဒ္။ ။

ကန္း- ပင္း- ရိ- ဆြံ႕၊ ရူး- ရိုင္း- ကြ်န္၊ ဒိ႒္-ပန္- သတ္- ငုံး- ႏူ၊

စက္- သုဒ္- ပါယ္-မာရ္၊ ၿပိတ္ႏွင္႔ၿပန္၊ အမွန္ဆဲ႔ရွစ္ယူ၊

ယင္းအ႒ာရသ္၊ ေဗာဓိသတ္၊ လြတ္လြတ္ကင္းေတာ္မူ၊

နိပါတသုတ္၊ ပါ႒ဂုတ္၊ ဖြင္႔ထုတ္က်မ္းထြက္ဟူ။

(ကင္း၀န္မင္းႀကီး)

မွတ္ခ်က္။ ။ စြယ္စုံေက်ာ္ထင္က်မ္းတြင္၄င္း၊ မဃေဒ၀လကၤာတြင္၄င္း၊ မဟာဗုဒၵ၀င္ ပထမတြဲ ဒုတိယပိုင္းတြင္၄င္း၊ ၁၈ပါး သရုပ္ကို ဗဟုႆုတအၿဖစ္ ႀကည္႔နုိင္ပါေသးသည္။

သတၱဌာန ဘုရားရွိခုိး

ပလႅကၤသတၱာဟ

(၁) ဘုန္းေရာင္ထြန္းထိန္၊ ေစာမုနိန္၊ ပညိေျႏၵ၊ ေခၽြရာမွန္သိ၊ ေဗာဓိၾကငွန္း၊ ေ႐ႊေညာင္နန္းဝယ္၊ ထူးဆန္း အံ့ေလာက္၊ ေျမမွေပါက္သား၊ ေရာင္ေတာက္မာရ္ႏွင္၊ ေ႐ႊပလႅင္ထက္၊ သဗၺညဳတ၊ ဉာဏ္ကုိရၿပီး၊ သတၱာဟရက္၊ ဖြဲ႕ေခြလ်က္ပင္၊ ၿငိမ္သက္တင့္တယ္၊ သုံးစံပယ္သည္ …. ဘုန္းႂကြယ္လက္ဦး ပြဲေပကုိ။
အနိမိသသတၱာဟ

(၂) ႏွစ္ႀကိမ္ေျမာက္ထ၊ သတၱာဟတြင္၊ မာရပယ္လွန္၊ ပလႅင္ပ်ံမွ၊ ဧသန္တူ႐ူ၊ ရပ္ေတာ္မူလ်က္၊ ၾကည္ျဖဴ ၿငိမ္းခ်မ္း၊ ပလႅင္နန္းကုိ၊ ေျဖာင့္တန္းစကၡဳ၊ စိမ္းစိမ္း႐ႈလ်က္၊ သုံးလူ႔ရွင္ပင္၊ ေပ်ာ္စံ႐ႊင္သည္ …..ၾကည္လင္ညြတ္ ႏူး ဖြယ္ေပကုိ။
စကၤမသတၱာဟ

(၃) သုံးႀကိမ္ေျမာက္ထ၊ သတၱာဟတြင္၊ ေဗာဓိပင္မွ၊ ေျမာက္ခြင္ဥတၱရာ၊ စႀကႍသာ၌၊ လူးလာတုံ႔ေခါက္၊ ႂကြခ်ီေလွ်ာက္၍၊ ဘုန္းေတာက္ဘုရား၊ ေပ်ာ္စံစားသည္ ….. တရားဆင္ျခင္ လ်က္ေပကုိ။

ရတနာဃရသတၱာဟ

(၄) ေလးႀကိမ္ေျမာက္ထ၊ သတၱာဟတြင္၊ ေဗာဓိပင္ႏွင့္၊ ပလႅင္ထြန္းေတာက္၊ အေနာက္ေျမာက္ဝယ္၊ အံ့ ေလာက္ဖြယ္ရာ၊ ရတနာရိပ္ၿငိမ္၊ စံေ႐ႊအိမ္၌၊ ႀကိမ္ႀကိမ္ဖန္ခါ၊ ဘိဓမၼာကုိ၊ မဟာဉာဏ၊ သာဂရျဖင့္၊ ဗုဒၶရွင္ပင္၊ သုံးဆင္ျခင္သည္ ….. ေရာင္ရွင္ေျခာက္ျဖာ ညီးလုိ႔ကုိ။
အဇပါလသတၱာဟ

(၅) ငါးႀကိ္မ္ေျမာက္ထ၊ သတၱာဟတြင္၊ ေဗာဓိပင္မွ၊ ေရွ႕ခြင္ျပဳဗၺာ၊ ရပ္ဒိသာဝယ္၊ ႀကီးစြာျမင့္ေခါင္၊ ဆိတ္ ေက်ာင္းေညာင္၌၊ ဘုန္းေခါင္ပရေမ၊ စံပယ္ေနသည္ ….. ရုိေသျမတ္ႏုိး ဖြယ္ေပကုိ။

မုဥၥလိႏၵသတၱာဟ

(၆) ေျခာက္ႀကိမ္ေျမာက္ထ၊ သတၱာဟတြင္၊ ပလႅင္ေ႐ႊေညာင္၊ အေရွ႕ေတာင္၌၊ ျမေရာင္လုိလုိ၊ ေရညဳိျပည့္ လွ်မ္း၊ ၾကာပန္းညြတ္ရုံ၊ ပန္းမ်ဳိးစုံသည္၊ မုဥၥလိႏၵာ၊ အုိင္သာျဖန္႔က်င္း၊ က်ည္းပင္ရင္းဝယ္၊ သနင္းလူ႔ေဆြ၊ စံပယ္ ေနေသာ္၊ မုိးေလထန္ျပင္း၊ သြန္းခ်ျခင္းေၾကာင့္၊ ေႁမြမင္းရန္ဟန္႔၊ ပါးပ်ဥ္းျဖန္႔လ်က္၊ ခ်ီးအံ့တန္ခုိး၊ ေဆာင္းကာ မုိးသည္ ….. ေရွးက်ဳိးသမၻာေတာ္ေၾကာင့္ကုိ။

ရာဇာယတနသတၱာဟ

(၇) ခါသတၱမ၊ သတၱာဟတြင္၊ ေဗာဓိပင္မွ၊ ေတာင္ျပင္လက္ယာ၊ ေျမမ်က္ႏွာဝယ္၊ ရာဇာယတန၊ မည္ရေခၚ တြင္၊ လင္းလြန္းပင္၌၊ သဗၺညဳဖ်ား၊ ေပ်ာ္စံစားသည္ ….. ႀကီးမားဉာဏ္ေတာ္ ဖြင့္လုိ႔ကုိ။

ထုိခုနစ္ပါး၊ အရပ္မ်ားကုိ၊ ေရွ႕သြားသဒၶါ၊ ၾကည္ညဳိစြာလွ်င္၊ ဝႏၵနာမာန၊ ဂါရဝျဖင့္၊ ဦးခ်ညြတ္က်ဳိး၊ ကၽြန္ ရွိခုိးသည္ ….. ေကာင္းက်ဳိးခပ္သိမ္း ျပည့္ေစေသာဝ္။

ေက်းဇူးရွင္ လယ္တီဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး

၀ိပႆနာဥာဏ္ ၁၀-ပါး

အထူးထူး အျပားျပား ရႈဆင္ျခင္ရေသာေယာဂီပုဂၢိဳလ္တို႔၏ ဥာဏ္အျမင္ ဆယ္ပါး။

(၁) သမၼသနဥာဏ္- ရုပ္နာမ္တရားစုကို လကၡဏာ ၃-ပါးတင္၍ ဆင္ျခင္သံုးသပ္ေသာ ဥာဏ္၊
(၂) ဥဒယဗၺယဥာဏ္- ရုပ္နာမ္တရားတို႔၏ ျဖစ္ပံု ပ်က္ပံုကို ရႈေသာ ဥာဏ္၊
(၃) ဘဂၤဥာဏ္ ရုပ္နာမ္တရားစု၏ အပ်က္ကို ရႈေသာ ဥာဏ္၊
(၄) ဘယဥာဏ္- ရုပ္နာမ္တို႔၏ ေၾကာက္မက္ဖြယ္ေဘးကိုရႈေသာ ဥာဏ္၊
(၅) အာဒီနာ၀ဥာဏ္- ရုပ္နာမ္တို႔၏ အျပစ္ကိုရႈေသာဥာဏ္၊

(၆) နိဗၺိဒါ ဥာဏ္- ရုပ္နာမ္တို႔၌ ၿငီးေငြ႔ေသာ ဥာဏ္၊
(၇) မုစၥိတုကမ်တာ ဥာဏ္- သခၤါရတို႔မွ လြတ္ေျမာက္လိုေသာဥာဏ္၊
(၈) ပဋိသခၤါ ဥာဏ္- ထိုသခၤါရတို႔၌ အနိစၥ, ဒုကၡ, အနတၱ ဟု ထပ္မံ၍ရႈေသာ ဥာဏ္၊
(၉) သခၤါရုေပကၡာ ဥာဏ္-သခၤါရတို႔၌ လ်စ္လ်ဴရႈႏိုင္ေသာ ဥာဏ္၊
(၁၀) အႏုေလာမ ဥာဏ္- ျပဆိုၿပီးဥာဏ္စဥ္ရွစ္ပါးမွ မဂ္ဖိုလ္တရားတို႔ကိုေပါင္းကူးပမာ ေလ်ာ္စြာ ရႈေသာ ဥာဏ္။

၀ိႆနာဥာဏ္ ၁၆-ပါး၊

တနည္း။ ။ ၀ိပႆနာ အလုပ္စခန္း၌ ရသေလာက္သိမ္းက်ံဳး
ေရတြက္ထားေသာ ဥာဏ္စဥ္ဟူ၏။

(၁) နာမရူပပရိေစၦဒဥာဏ္၊
(၂) ပစၥယပရိဂၢဟဥာဏ္၊
(၃) သမၼသနဥာဏ္၊
(၄) ဥဒယ၀ယဥာဏ္၊
(၅) ဘဂၤဥာဏ္၊

(၆) ဘယဥာဏ္၊
(၇) အာဒီန၀ဥာဏ္၊
(၈) နိဗၺိဒါဥာဏ္၊
(၉) မုစၥိတု ကမ်တာဥာဏ္၊
(၁၀) ပဋိသခၤါဥာဏ္၊

(၁၁) သခၤါရုေပကၡာဥာဏ္၊
(၁၂) အႏုေလာမဥာဏ္၊
(၁၃) ေဂါတၱရဘူဥာဏ္၊
(၁၄) မဂ္ဥာဏ္၊
(၁၅) ဖိုလ္ဥာဏ္၊
(၁၆) ပစၥေ၀ကၡဏာဥာဏ္။

ဗုဒၶ၏ သက္ေတာ္ ၈၀ အတြင္း ၀ါဆိုရာ ႒ာနမ်ား

၁။ ------------- ဗာရဏသီ မိဂဒါ၀ုန္ေတာ၊
၂-၃-၄ ။ ----------ရာဇၿဂိဳလ္ ေ၀ဠဳ၀န္ေက်ာင္း၊
၅။ --------------- ေ၀သာလီၿပည္၊
၆။ ---------------မကုဠေတာင္၊
၇။ ---------------တာ၀တိ ံသာနတ္ၿပည္၊
၈။ -------------- ဘဂၢတိုင္း၊
၉။ --------------- ေကာသမၺီၿပည္၊
၁၀။ -------------- ပါလိေလယ်က ေတာအုပ္၊
၁၁။ -------------နာဠ ပုဏၰားရြာ၊
၁၂။ ------------- ေ၀ရဥၥာ ၿပည္၊
၁၃။ ------------- စာလိယ ေတာင္ေတာ္၊
၁၄။ ------------- သာ၀တိၳၿပည္၊
၁၅။ ------------- ကပိလ၀တ္ ၿပည္၊
၁၆။ -------------- အာဠ၀ီ ၿပည္၊
၁၇။ -------------- ရာဇၿဂိဳလ္ ၿပည္၊
၁၈-၁၉။ --------- စာလိယေတာင္၊
၂၀ -------------- ရာဇၿဂိဳလ္၊
၂၁ ၀ါမွ ၄၄ ၀ါ အထိ။ -------- သာ၀တိၳၿပည္ ေဇတ၀န္ေက်ာင္း၊
၄၅။ ------------------ ေ၀ဠဳ၀ ရြာ၊

ၿမတ္စြာဘုရား၏ ေလးဆယ္႔ငါး၀ါ ၀ါဆိုစဥ္ လကၤာ

သုံးလူသခင္၊ ငါးမာရ္သင္၍၊ ပလႅင္ပတ္ရံ၊ သတၱ႒ာန္၀ယ္၊ သတၱဟန္ဖြဲ႔၊ စံပါယ္ခဲ႔ၿပီး၊ တစ္ဆယ္႔ရွစ္ယူဇနာ၊ ထုိမွကြာသည္၊ ဗာရာနဂရ၊ မိဂဒ၌၊ နႏိၵယ ၀ိဟာ၊ ပထမ၀ါတည္႔၊ ဒြါတိဇယ၊ ရာဇဂဟံ၊ ေ၀ဠဳ၀န္ေပ်ာ္၊ ငါးေသာ္ေ၀သာလီ၊ လိစၦ၀ီ ၀ိဟာ၊ ဆ၀ါ မကုဠ၊ သတၱမ ၀တိ ံသာ၊ အ႒ာ ဘဂၢ၊ န၀မ ေကာသမၺီ၊ ေဃာသီ ေရႊဘုံ၊ ရဂုံ ပလေလယ်၊ ဒသမတည္႔၊

နာဠ ပုဏၰားရြာ၊ ဧကာဒသဥ္၊ ေ၀ရဥ္ ဗာရသ္၊ ေတာင္ၿမတ္ စာလိယ၊ ေတရသတည္႔၊ စုဒၵသမ၀ါ၊ သာ၀တ္ ေတာင္စြန္၊ ေဇတ၀န္ စံမွီ၊ ကပၸီ ပႏၷရသ္၊ ေက်ာင္းၿမတ္ နိေၿဂာ၊ ေသာဠသမီွ၊ အာဠ၀ီတည္႔၊ ဂိရိဗၺဇ၊ သတၱရသာ၊ ဆယ္႔ရွစ္၀ါႏွင္႔၊ န၀ါ ဒက္သ၊ စာလိယဆို၊ ရာဇၿဂိဳလ္ ၀ီသ၊ ဤထိုမ်ွကား၊ ပထမေဗာဓိ၊ အနိဗဒ္ ၀ါ၊

ေနာင္လာတြက္ဖြဲ႔၊ ႏွစ္ဆယ္႔ေလးတန္၊ ေဇတ၀န္ ပုဗၺာ၊ လွည္႔လည္ကာၿဖင္႔၊ ေခမာနီးေသာ္၊ ရြာႀကီး ေ၀ဠဳ၀၊ ၀ါေတာ္မ်ွ၍၊ ပဥၥ စတၱာလီ၊ အသီတ်ာယု၊ တိုင္သမွဳ႕ၿဖင္႔၊ ဤလူ႔သကၠရာဇ္၊ အ႒္၊ ေဇာ၊ ဧက္၌၊ ႏွစ္သစ္ကဆုန္၊ ပုဏၰမီေစ႔၊ အဂၤါေန႔တြင္၊ နိဗၺာန္၀င္သား၊ ရွင္ေတာ္ဘုရားကို၊ ညြတ္တြား ၀ႏၵနာ ပူေဇာ္ပါ၏ဘုရား။ ။

ဇိနတၳပကာသနီက်မ္း
က်ီးသဲေလးထပ္ ဆရာေတာ္၊

သိမွတ္ဖြယ္။ ။ ၿမတ္စြာဘုရားရွင္သည္ ၀ါေတာ္နွစ္ဆယ္အထိ အၿမဲေနေလ႔ရွိေတာ္မမူပဲ ၿမိဳ႕ရြာ အနွံ႔ လွည္႔လည္ေတာ္မူၿပီး ၀ါဆိုေတာ္မူခဲ႔သည္၊ ထုိ႔ေႀကာင္႔ ေရွ႕ပိုင္း ၀ါေတာ္ ၂၀ ကို အနိဗဒၶ ( မၿမဲေသာ ၀ါေတာ္မ်ား ) ဟု ေခၚဆုိႀကသည္၊ ၂၁ ၀ါမွ ၄၅ ၀ါအထိ ေနာက္ပိုင္း ၂၅ ၀ါအနက္ ၂၄ ၀ါကို သာ၀တိၳၿပည္၌သာ အၿမဲ၀ါဆိုေတာ္မူသည္၊ ထုိ႔ေႀကာင္႔ နိဗဒၶ၀ါ ( ၿမဲေသာ ၀ါေတာ္မ်ား) ဟု ေခၚဆိုႀကပါသည္၊ ေနာက္ဆုံးအခ်ိန္ ပရိနိဗၺာန္ စံေတာ္မူခါနီးအခ်ိန္ ၄၅ ၀ါေၿမာက္တြင္ ေ၀ဠဳ၀ ရြာ၌ ၀ါကပ္ေတာ္မူပါသည္။